Bato, bato pik

Nakaupo ako ngayon sa harap ng tv. 

Tv na nakapatay. 

Nagsawa na ako sa cellphone kaya nakatitig na lang ako sa tv. 

Katingkati akong buksan ‘yun.

Wala eh. Lalamunin ako ng lungkot. 

Kailangan gumalaw ng mga mata ko. Kailangan mag-isip ako. 

Kung hindi, malulungkot na naman ako ng sobra. 

Hindi na gaya dati. Kahit mag-isa lang ako. Kahit hindi gumagalaw ang mga mata ko at hindi ako nag-iisip, panatag ako. 

Ngayon, hindi na. 

Nawala na ‘yung kapanatagan sa sarili ko. 

At iyon siguro’ yung pinakamalaking bagay na binawi ng buhay sa akin.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s